Osteopathie

Osteopathie is een manuele behandelingswijze – dat wil zeggen dat er uitsluitend met de handen wordt gewerkt – waarbij getracht wordt de beweging van een groot aantal verschillende structuren in het lichaam te verbeteren of herstellen. We moeten dan denken aan botten, gewrichten, spieren, organen, bloedvaten, lymfe enzovoort.

Het uiteindelijke doel van deze behandelmethode is om de verschillende bewegingsritmes in het lichaam zodanig te herstellen dat het lichaam zichzelf weer kan reguleren.

Een pijnklacht in het lichaam kenmerkt zich door vernauwing van de weefsels ter plaatse en dat hangt samen met een circulatieprobleem van de vloeistoffen (bloed, lymfe en liquor).

Circulatie en bindweefsel
Er is sprake van een goede circulatie van de vloeistoffen in het lichaam wanneer alle bewegingsritmes goed functioneren. Pas dan vindt een goede aan- en afvoer van voedings- en afvalstoffen plaats, waardoor het lichaam in staat wordt gesteld optimaal te functioneren.

Een andere achtergrondgedachte van de osteopathie is dat het bindweefsel de verbinding vormt van alle lichaamsonderdelen, en dat een spanningszone – ergens – vroeg of laat een weerslag heeft op de rest van het lichaam.
Om die reden onderzoekt en behandelt een osteopaat het gehele lichaam.
Naast de wervelkolom zijn de organen, de schedel en de bloedvaten typisch osteopatisch werkterrein.

Achtergrond
De grondlegger van de osteopathie is de Amerikaanse arts dr. A. Taylor Still (1828-1917). Wellicht door de Amerikaanse oorsprong is osteopathie in de Verenigde Staten sinds 1966 wettelijk gelijkgesteld aan de reguliere geneeskunde.
In Nederland kan de vijfjarige opleiding tot osteopaat alleen gevolgd worden door artsen of fysiotherapeuten.

Voor een meer uitgebreide beschrijving van wat osteopathie is, de organisatie, oorsprong en scholing verwijs ik naar de site van deĀ Nederlandse Vereniging voor Osteopathie, de NVO.