Baby osteopathie

Steeds vaker komen ouders met hun baby naar de osteopaat en ook steeds meer kinderartsen werken samen met een osteopaat.
Baby osteopathie is  dus geen onbekende therapie meer, maar wat meer informatie zal wellicht welkom zijn. Lees hier hoe ouders de osteopatische behandeling van hun baby hebben ervaren.

De geboorte van een baby is een bijzonder blije gebeurtenis. Laten we dat voorop stellen.
Toch is het ook één van de meest stressvolle momenten in een mensenleven. Zeker in een moederleven, en het begin van een baby-leven.
Tijdens de bevalling werken er enorme krachten vanuit de baarmoeder (de weeën) in op de baby. En gelijkertijd verandert zijn/haar wereld totaal. Dat is gelukkig ook de bedoeling.
De baby moet zich tijdens het uitpersen draaien, en ondervindt daarbij weerstand van het bekken en de bekkenbodemspieren van de moeder.
De schedel van de baby is daar gelukkig op berekend door de twee fontanellen en door het feit dat de verschillende botstukjes van de schedel over elkaar kunnen glijden. Deze vervormingen van het hoofdje verdwijnen meestal op een natuurlijke manier. Maar helaas niet altijd.

Het bovenstaande filmpje geeft een indruk van een behandeling

Afgeplatte schedel (
Plagochephalie), dwangstand, voorkeurshouding

Echter, als de inwerkende krachten of de weerstand heel groot geweest zijn of als er veel hulpmiddelen (bv. een vacuümpomp)  aan te pas zijn gekomen, kan het zijn dat de botstukjes van de schedel niet vanzelf op hun plaats terugkomen. Ook de positie in de baarmoeder kan hiervoor verantwoordelijk zijn.
Dan zie je dat gedurende de eerste paar weken er een dwangstand van het hoofdje ontstaat en/of een afvlakking en asymmetrie van de schedel, die niet vanzelf verdwijnt.

Keizerssnee
Ook baby’s die met een keizersnede geboren zijn hebben kans op het ontwikkelen van een blokkade van de schedelbotstukjes. Zeker als er wel sprake is geweest van een niet productieve persfase, tegen de baarmoedermond of schaambeen, vind daar in feite een kop/staart botsing plaats.

Snelle bevalling
Bij een snelle bevalling en bij een (geplande) keizersnee, is de overgang zo snel dat de baby heel erg schrikt.
Gevolg: hij/zij kan daardoor later erg schrikachtig blijven en moeite hebben met het overgeven aan bijvoorbeeld de slaap.
Ook zie je dat de baby heel slecht alleen kan zijn. De interne verstarring die door deze schrik is ontstaan maakt dat de baby zichzelf slecht kan voelen (dat wordt ervaren als onveilig) en ontspant alleen als hij vastgehouden wordt.
Door het vasthouden doorbreek je de oppervlaktespanning van de huid en kan hij/zij zichzelf beter voelen, hetgeen als veiliger ervaren wordt.
Vaak is er veel spanning rond het middenrif  alsof de baby ingeademd heeft en van schrik zijn adem vasthoudt. Vaak is de baby erg beweeglijk, en kan maar niet ontspannen.
Slaapstoornissen
Bij een te hoge lichamelijke spanning, komt een baby minder goed in een diepe slaap, waardoor het niet goed doorslaapt. Je herkent deze spanning doordat de baby heel actief en zeer beweeglijk is (ligt eigenlijk nooit stil).
Zijn of haar aandacht is extreem naar buiten gericht en er wordt steeds contact gezocht. Ook veelvuldig overstrekken is een symptoom van te hoge lichamelijke spanning.
Darmkrampjes
Ook darmkrampjes kunnen een uiting zijn van een blokkade in de nek en schedel, en van een te hoge lichamelijke spanning ter hoogte van bijvoorbeeld het middenrif en buikorganen.
Maar de voeding kan hier ook een grote rol spelen.

Reflux (teruggeven van melk na de voeding)
Verborgen reflux kenmerkt zich dat de baby steeds blijft slikken, omdat er steeds wat voeding terug omhoog komt in de slokdarm. Daar kan de baby last van hebben omdat het zuur uit de maag uiteindelijk een irritatie geeft aan de slokdarm. Wij maken een onderscheidt tussen zure reflux en niet-zure reflux.
De niet zure reflux heeft te maken met dat de maag zelf niet goed opzuurt, en dus dat de melk maar niet verteerd wordt en dus blijft zitten. En zo soms uren na de voeding er weer gewoon uitkomt. De baby houdt honger, blijft om melk vragen, maar zodra je hem voedt wordt hij onrustig omdat zijn maagje nog vol zit en krijgt hij pijn van een te volle maag. Hier ligt de oorzaak meer in de neurologie en in de spanning ter hoogte van de nek/hoofd overgang, en ter hoogte van het borstbeentje.
Bij de zure reflux, die vaak de meeste pijnklachten geeft ter hoogte van de slokdarm, ligt de oorzaak vaak wat verder in het verteringssysteem, oftewel de melk wordt wel verteerd, en komt in de (twaalfvingerige) darm, en ondervindt dan een blokkade waardoor die alsnog terug komt.
Het verschil is makkelijk te ruiken, want de zure reflux herken je direct qua geur.
Soms is er sprake van beide varianten.
De behandeling
Een osteopathisch onderzoek en behandeling bij baby’s bestaat uit uitsluitend zachte technieken en is volkomen pijnloos en veilig. De osteopaat is in staat om de interne verstarringen en spaningszones op te heffen, waardoor alles beter loopt.Soms kan het zo zijn dat de baby moet huilen tijdens de behandeling. Dit is niet omdat het pijn doet, daar zijn de technieken te zacht voor, maar om de vrij gekomen spanning los te kunnen laten. Deze spanningen zijn ontstaan op momenten dat de baby nog niet van zich af kon schreeuwen of weg kon lopen. Wij noemen dit productief huilen. Vaak zie je dat de baby daarna pardoes in slaap valt.
Indicaties baby’s en kleine kinderen
  • Afgeplatte schedel (plagiocephalie)
  • Voorkeurshouding van hoofd
  • Asymmetrie van het lichaam
  • Veel huilen, onrustig gedrag (huilbaby’s)
  • Overstrekken
  • Motorische achterstand
  • Niet kruipen, laat lopen
  • Ontwikkelingsproblemen
  • Klachten na een val
  • Chronische oorklachten (naar de oren pakken)
  • Keel-, neus- en oorproblemen
  • Slaapstoornissen
  • Hoofdpijn, buikpijn
  • Buikklachten als darmkrampen en obstipatie
  • Maagkrampen, overgeven
  • Problemen met voeding
  • Slik- of zuigproblemen
  • Moeilijkheden met praten
  • Snel vermoeid zijn
  • Snel kwaad worden, woedeaanvallen